انفجار سیاسی در ورزش
  • نظرها: 0
  • ۱۳۹۹/۱۱/۲۳ ۱۲:۵۲:۴۷
  • در نقدو تحلیل
  • توسط جنوب ورزش
  • نمایش ها: 138
  • اخرین ویرایش: ۱۳۹۹/۱۱/۲۶ ۲۲:۵۰:۲۳
  • چاپ نوشته هاچاپ پی دی اف

بدون مرز از حضور نمایندگان در ورزش / قائده برعکس بهارستانی ها _ به قلم محمد دستور

نماینده‌ی مجلس در شهرهای کوچک ، حُکمِ یک حاکمِ مطلق را دارد. در حوزه‌ی انتخابیه‌اش، از آبدارچی مدرسه تا رئیس اداره‌اش، باید وفاداری‌اش را به نماینده اثبات و اذعان کند.

قائده ی بر عکس آن فاجعه آمیزتر است! زمانی که منتخب مردم خود را مدیون به خواسته های کوچیک و دور از تصور عام ترین اندیشه های طیفی از جماعتی منفعت طلب با قائده جبران رای ببیند.

این سنتِ دیرین منتخبین مردم در مجلس ، ورزش را هم مجری سیاست های نمایندگان کرده است، بجای آنکه نمایندگان و منتخبین مردم، مجری مطالبات کلان ورزش با‌شد.

ورزش میزبان و مهمان ندارد! سوگنامه بدون مرز و فاقد محدودیتی می باشد که سبب شده است حوزه ای به شدت افسارگسیخته از جماعتی را شاهد باشیم که نمایش مردانش و رول زنانش نام و نشانی از غیر تخصص گرایی دارد.

تصور نماینده ای که با فشار افرادِ کوچک و کم اندیشه ی حوزه ورزش در راهرو ادارات و ارگان های ورزشی به دنبال دستی شورت و پیراهن یا حذف و تخفیف ورودی مسابقات برای یک فصل باشند چندان تکراری و عجیب نیست!  

شاید اگر گمانمان به این داروهای موقتیِ ورزش رهنمون نبود، میتوانستیم برای یک عمر امنیت تئوری های علمی ورزش را به در گام های عملیاتی و با ظرفیت صحن بهارستان به حاشیه تضمینی برسانیم اما طی سالیان اخیر این انفجار اجتماعی شتاب دهنده یک انفجار سیاسی شده است که با لیدری یک تیم دار محلات در یک شهر شروع و به راهروهای وزارت تا درخواست یک دست لباس منتهی می شود و در نهایت ماییم و یک قافله ی ورزشِ بی قافیه!

سال ها حسرت روزی را خورده ایم که نمایندگان مجلس ساختار ورزش را به قانون جامعی برسانند.

باور کردنی نیست که بعد از پنجاه سال جدیدا نخستین قانون جامع ورزش در صدد به سرانجام رسیدن است حال آنکه طی سالیان پیش تاکنون، برخی نمایندگان مجلس کف راهرو های اداره کل ها توزیع عدالت را بهم می زنند و بدنبال یک دست لباس ورزشی یا غیرساختاری ترین درخواست های غیرکارشناسی و مُخل در نظم ماده ها و آیین هایی هستند که خود نمایندگان آن را یا تصویب کردند یا عنوان ناظرش را بعهده دارند.

نمایندگانی که بجای چهار سال خدمت به ورزش به اندازه چهل سال ورزش را شخم می‌زنند.

نمایندگانی که در تدوین اسناد بالادستی در مرحله اول بی تعصب و در مرحله دوم بی تخصص و در نهایت بی تعصب هستند ولی برای یک نیسان وسایل ورزشی یک وزیر را به مجلس، یه مدیرکل را به چالش و ورزش یک شهرستان را به حقارت می‌کشانند.

منتخبین مردمی که هر بار با شروع دور جدید فعالیت در مجلس یا به هنگام اجرایی کردن قوانین و بخشنامه های سازمانی، شاهد ترددشان در دستگاه های ورزشی هستیم. ترددی که ثمره اش جز اخلال در توزیع عدالت و دور افتادن ورزش از اهداف خویش نیست. این گونه سیاست ها، نه به سبب برنامه محوری بلکه به سبب فشار و هجمه ی ورزشی های سودجو و غیر ورزشی های منفعت جو یک شهرستان می باشد که خود را در بیرون سینه چاک ورزش میدانند غافل از اینکه از پوست و گوشت و استخوان یک ساختار اطلاعاتی داشته باشند و بدون آنکه بدانند هزاران فارغ التحصیل بیکار تربیت بدنی، هزاران باشگاه ورزشی بدون نظام نامه، یک وزارت بدون شرح وظایف و یک استان بدون سند توسعه می باشد.

 چکیده این است: آفت زمانیست که یک رئیس هیات در یک شهرستان یا حتی یک تیم دار محلات از لیدرهای انتخاباتی یک نماینده باشد وگرنه سطح دسترسی اش به وزیر با واسطه همان نماینده از یک مدیرکل هم بیشتر خواهد شد!

و درد آنکه به جای سمت و سوی دادن به مطالبات بالا دستی و تنظیم قانون های محکم در حمایت از ورزش به وسیله بهارستانی ها ، نمایندگان را رعیت به خواسته های حاکمانه مستبد خود کرده ایم.

 

نمایندگان و منتخبین مردم در مجلس به جای پرداختن به امورات جزئی و مطالبات هجمه ای اطرافیان مناسب است به فکر تدوین قوانین جامع، با ضمانت اجرا و با نظارت مستمر و مصرانه باشد.

ورزش در حوزه قوانین حمایتی درگیر یک چالش بزرگ می باشد که تمرکز نمایندگان مردم در مجلس بهتر است معطوف و متمرکز به تدوین قوانین مستحکم در حمایت از کلیه فرایند های ورزشی علی الخصوص فعالیت های باشگاه داری، حمایت از ورزش قهرمانی و قهرمانان، سهم دستگاه ها از ارائه خدمات شایسته و هر آنچه مبین و مشخص است و سالهاست ورزش را از یکی اولویت مقدم تبدیل به یک فرایند موخر کرده است.

شرح وظایف مشخص و مدون از شرحه شرحه بودن مطالبات غیر اصولی امری به مراتب واجب تر هست.

اگر جهت مطالبات ورزش به سمت و سوی اصولی و کارشناسی توسط مردم به نمایندگان جهت گیری شود و مردم هم به جای آمر شدن از درخواست های ریز و درشت شخصی و تیمی و حتی شهرستانی به منتخبین خود، به فکر کلان ورزش باشند آنگاست که می‌توانیم شاهد باشیم بصورتی قانونی، همیشگی، با آرامش و بدون دغدغه، سهمی عادلانه، کارشناسی شده و حتی بیشتر به ورزش و ورزشی های شهر و دیارشان تعلق خواهد گرفت .


 

محمد دستور

کارشناس حوزه ورزش

اشتراک
  • Twitter
  • del.icio.us
  • Digg
  • Facebook
  • Technorati
  • Reddit
  • Yahoo Buzz
  • StumbleUpon

دیدگاه دیگران (بدون دیدگاه)...

Leave a reply

نام:: فیلد اجباری.
آدرس رایانامه: فیلد اجباری. غیر فعال
وبسایت::
کد امنیتی:: فیلد اجباری.
دیدگاه: فیلد اجباری.